در این مطالعه با استفاده از داده های اندازه گیری شده بر روی تعداد 724 راس گوسفند لری بختیاری بین سنین 3 ماهه تا 6 ساله، ذبح شده در کشتارگاه صنعتی جونقان واقع در استان چهارمحال بختیاری طی مدت 6 ماه (از اواسط خرداد ماه تا اواسط آذر ماه) در سال 1382، ارتباط بین اندازه های بدن (طول، ارتفاع جدوگاه و دور سینه) و دنبه (عرض بالا، وسط، پایین، طول، طول شکاف، عمق و محیط بالا) با وزن زنده، لاشه گرم بدون دنبه مورد بررسی قرار گرفت. اثر سن گوسفند در حین کشتار بر روی همه صفات مطالعه شده به جز درصد لاشه گرو لاشه گرم بدون دنبه کاملا معنی دار (p£0.01) بود. وضعیت بدنی نیز بر روی همه صفات اثر معنی داری (0.01 و (p£0.05 نشان داد. با بهبود وضعیت بدنی، میانگین حداقل مربعات صفات افزایش یافت، ولی برای درصد لاشه گرم بدون دنبه بالاترین مقدار در گروه دارای وضعیت بدنی نمره 4 مشاهده شد. گوسفندان نر نیز میانگین حداقل مربعات بالاتری نسبت به ماده ها داشتند، ولی درصد لاشه گرم بدون دنبه و طول بدن در دو جنس دارای تفاوت معنی داری نبودند. ضرایب همبستگی میان اندازه های بدن با وزن زنده، لاشه گرم و لاشه گرم بدون دنبه از بالا تا بسیار بالا و مثبت برآورد گردید. همبستگی بین وزن دنبه با وزن زنده، لاشه گرم و لاشه گرم بدون دنبه به ترتیب 0.71، 0.82 و 0.69 بود. اندازه دور سینه به ترتیب 79.7، 70.4 و 77.2 درصد از تنوع در وزن زنده، لاشه گرم و لاشه گرم بدون دنبه را به خود اختصاص داد. وزن زنده نیز به ترتیب 93.0 و 95.3 درصد از تنوع در وزن لاشه گرم و لاشه گرم بدون دنبه را به خود اختصاص داد. نتایج نشان داد که وزن زنده، لاشه گرم و لاشه گرم بدون دنبه در گوسفندان لری بختیاری می تواند بوسیله اندازه گیری برخی از اندازه های بدن و ابعاد ظاهری دنبه و با دقت بسیار بالا برآورد گردد.

این آزمایش با هدف بررسی تاثیر هیومی پتاس در افزایش سطح تحمل به شوری گیاه پوششی فیلا (Phyla nodiflora L.) بر اساس ویژگی های مورفوفیزیولوژیک انجام شد. طرح کرت های خردشده در یک آزمایش گلخانه ای با دو عامل به صورت بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. کرت اصلی شامل شوری کلرید سدیم در 5 سطح مختلف (صفر، 4، 8، 12 و 16 دسی­زیمنس بر متر) بود؛ در حالی که، کرت فرعی شامل سه سطح هیومی پتاس (صفر، 500 و 1000 میلی­گرم) بود. نتایج نشان داد، بدون در نظر گرفتن تیمار کودی، وزن تر شاخساره و کیفیت ظاهری در تیمار شوری 16 دسی زیمنس بر متر در مقایسه با گیاهان شاهد به ترتیب کاهش معنی دار 02/19 و 34/24% نشان دادند. دیگر ویژگی مثبت گیاه فیلا در تنش شوری 16 دسی زیمنس بر متر، وضعیت به نسبت مطلوب رنگدانه های گیاهی بود. افزون بر این، کیفیت ظاهری همبستگی قوی و مثبتی با طول شاخساره، وزن تر و خشک شاخساره و وزن تر ریشه نشان داد. به طور کلی نتایج بیانگر آن بود که فیلا در زمان تنش شوری از ویژگی های رشدی خود کاسته است. بدین ترتیب از کیفیت ظاهری در شوری بالا تا حدودی کاسته شد؛ اما در عوض سبزینگی فیلا در شرایط تنش حفظ شد. بر اساس نتایج وزن تر و خشک شاخساره و ریشه، محتوای نسبی آب (RWC) برگ و کیفیت ظاهری گیاه فیلا تا سطح شوری 8 دسی زیمنس بر متر از وضعیت مطلوبی برخودار بود و نیازی به استفاده از تیمار هیومی­پتاس تا این سطح از تنش وجود ندارد. در سطوح شوری بالا (12 و 16 دسی زیمنس بر متر)، ویژگی های مورفوفیزیولوژیک فیلا کاهش یافت. در نتیجه در سطح شوری بالا برای بهبود وضعیت کلی گیاه، کاربرد هیومی پتاس پیشنهاد می شود. به طوری که، هیومی پتاس 500 میلی گرم بر لیتر سبب افزایش طول شاخساره، تعداد شاخساره جانبی و RWC در سطح شوری 16 دسی زیمنس بر متر شد. افزون بر آن، 1000 میلی گرم بر لیتر هیومی پتاس، سبب بهبود رنگدانه های گیاهی در تیمار شوری 12 دسی زیمنس بر متر گردید.

هدف از این مطالعه بررسی ارتباط 18 صفت وزن زنده، ارتفاع جدوگاه، محیط دور سینه، محیط دور گردن، طول بدن حیوان، محیط دور حفره بطنی، عرض بالای دنبه، عرض وسط دنبه، عرض پایین دنبه، طول طرف راست دنبه، طول شکاف دنبه، طول طرف چپ دنبه، قطر بالای دنبه، قطر وسط دنبه، قطر پایین دنبه، محیط بالای دنبه، محیط وسط و پایین دنبه با صفات اوزان لاشه با دنبه، لاشه، و دنبه و پیش بینی عملکرد این صفات با روش تابعیت خطی چند متغیره بر حسب تحلیل مولفه اصلی بود. عامل جنس به جز صفات قطر دنبه در ناحیه بالا، پایین، و وسط، طول شکاف و طرف راست دنبه و عرض دنبه در ناحیه بالا و پایین، معنی دار بود و عملکردها اکثرا در نرها بیشتر از ماده ها بود. بنابراین میانگین عملکرد صفات به همراه انحراف معیار به طور جداگانه ای برای نرها و ماده ها به دست آمد. سپس وجود هم راستایی چندگانه با بررسی همبستگی بین متغیرهای مستقل، عامل تحمل، و عامل تورم واریانس تایید شد. به منظور از بین بردن هم راستایی چندگانه مشاهده شده در بین متغیرهای ورودی و تفسیر بهتر نتایج مدل تابعیت از روش تحلیل مولفه اصلی استفاده شد. نتایج این مطالعه نشان داد که مشکل هم راستایی چندگانه موجود در بین متغیرهای مستقل صفات مطالعه شده با استفاده از روش تابعیت مولفه اصلی حل شدنی است. ضریب تبیین برای صفات بررسی شده در دامنه 0.973 برای صفت وزن لاشه بدون دنبه در بره های نر ماکوئی تا 0.561 در صفت لاشه با دنبه بره های ماده ماکوئی، متغیر بود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: این مطالعه به منظور پیدا کردن عوامل مستعد کننده رتینوپاتی نارسی در بین نوزادان با وزن تولد 2000-1000 گرم یا با سن حاملگی کمتر از 34 هفته که در بخش مراقیت های ویژه نوزادان بستری شده اند، انجام گرفت.روش مطالعه: از شهریور 1379 تا دی ماه 1380 پنجاه نوزاد با وزن تولد کمتر از 2000 گرم یا سن حاملگی کمتر از 34 هفته در بخش مراقبت های ویژه نوزادان پذیرفته شدند. نوزادان با اوزان تولد 1200-1000 گرم بدون توجه به دریافت اکسیژن و نوزادان با اوزان 2000-1200گرم در صورتیکه بیشتر از 6 ساعت اکسیژن دریافت کرده بودند و تا 4 هفته بعد از تولد زنده ماندند وارد مطالعه و پیگیری شدند. همه نوزادان بین 8-4 هفته بعد از تولد توسط دو نفر چشم پزشک متخصص شبکیه معاینه شدند. نوزادانی که مبتلا به رتینوپاتی نارسی بودند در گروه بیمار و گروهی که فاقد علایم رتینوپاتی نارسی بودند در گروه کنترل ثبت شدند. هر دو گروه هر 4-2 هفته یا بر اساس توصیه کمیته بین المللی تقسیم بندی رتینوپاتی نارسی معاینه شدند.یافته ها: از 50 شیرخوار مورد مطالعه، 36 نوزاد (%72) در گروه کنترل، 14 نوزاد (%28) در گروه بیمار قرار گرفتند. سن حاملگی و وزن هنگام تولد در مبتلایان رتینوپاتی نارسی بطور مشخص کمتر از گروه کنترل بود. طول مدت اکسیژن تراپی، هیپراوکسی، اسیدوز، هیپرکاربی، هیپوکاربی و فتوتراپی عوامل موثر در بروز رتینوپاتی نارسی بودند.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که فراوانی رتینوپاتی نارسی در بین نوزادان نارس و وزن خیلی پایین هنگام تولد شایعتر است و شیرخواران در معرض خطر رتینوپاتی نارسی باید معاینات غربالگری و درمان لازم را داشته باشند.

پویش کل ژنوم با هدف یافتن محتمل ترین نقاط ژنومی کنترل کننده صفات کمی (QTL) یکی از استراتژیهای کارآمد برای تحلیل مولکولی صفات دارای مکانیسم توراثی پیچیده است. مکان یابی QTL، اولین گام برای شناسایی ژن های مسئول تنوع در صفات کمی است. هدف از انجام این پژوهش شناسایی QTL های موثر بر وزن لاشه گاو بود. تعداد 6 گاو نر آمیخته جرسی × لیموزین با گاوهای ماده جرسی و لیموزین تلافی داده شدند و شش خانواده ناتنی پدری شامل 784 نتایج تشکیل شد. تمام نتایج کشتار شده و وزن لاشه بلافاصله پس از کشتار ثبت شد. شش والد نر و تمامی نتایج برای 189 نشانگر ریزماهواره تعیین ژنوتیپ شدند. وزن لاشه برای اثرات ثابت گروه کشتار، جنس، سال، گله، نژاد مادر، تیپ تولد، سن مادر و اثر ژن میوستاتین تصحیح گردیدند. باقیمانده های مدل با تقسیم بر انحراف معیار فنوتیپی، استاندارد شدند. روش نقشه یابی درون فاصله ای مبتنی بر رگرسیون برای آنالیز QTL استفاده شد. تعداد سه QTL در سطح معنی دار ژنومی واقع بر کروموزوم های 3، 5 و 14 و دو QTL در سطح معنی دار کروموزومی روی کروموزوم های 10 و 17 شناسایی شدند. فقط QTL شناسایی شده روی کروموزوم 14 در تمام خانواده ها تفرق نشان داد. اثرات QTL بین 0.4 تا 0.8 به واحد انحراف معیار فنوتیپی بود.